Müge
@mugekiroglu
20 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Elvis, annesinin ölümünden sonraki yas sürecini anlatıyor kitapta. Annesinin ölümünün doğal olduğuna bir türlü inanamıyor ve böylece bununla ilgili teoriler üretip cevaplar bulmaya çalışıyor. Aynı zamanda annesi gibi uyurgezer olan bir ablası, ve evde annesi gibi davranan bir babayla başa çıkmaya çalışıyor. Küçük bir kız çocuğunun gözünden bazı şeyleri okumak hem eğlenceli, hem hüzünlü olabiliyor. Biraz günlük tarzında, okuması basit bir kitaptı bu yönüyle. Ama hisler, olaylar ve ifade ediliş biçimleri güzeldi. Okunmasa olur muydu, belki. Ama okuduğunuzda seveceğinizi düşündüğüm bir kitap.
Reklam
Oğuz Atay okumaya (Tutunamayanlardan ötürü) biraz önyargılı olduğum için ince bir kitabıyla başlamak istedim. Özellikle öykü kitaplarından birini seçtim ki, çok fazla bağlantısı olmasın. Yazarın diline ve tarzına daha çabuk alışabileyim. İnce olmasına rağmen tabi bir çırpıda biten kitaplardan olmadı. Sindirerek okunması gereken türdendi. Toplam 8 adet hikayeye sahip bir kitap. En sevdiğim hikayesi, kitapla aynı adı taşıyan 'Korkuyu Beklerken' oldu. En az sevdiğim ise sanırım, hem başlarda anlaşılması epey güç geldiği ve birden fazla kez hikayeye baştan başlamak gereksinimi hissettiğim '' Tahta At'' isimli hikaye oldu. Kitabı bu kadar geç bitirmeme sebep de bu hikaye oldu aslında. Yine ince kitaplarıyla tanımaya devam etmek istiyorum Oğuz Atay'ı. Tavsiye ederim.
Yazar, bulunduğu yüzyıldan iki yüzyıl sonrasını tasvir ediyor ütopyasında. Özel mülkiyetin olmadığı, mahkemelerin ve cezaların olmadığı, adam öldürme suçunun bile cezasının katilin kendi mutsuzluğu olması gibi bir dünya düzeni. Bazı düşünceler iki yüzyıl sonrasına göre baya basit geldi, ama bazı düşünceler 'gerçekten böyle bir dünya nasıl olurdu?' diye sorgulattı. Bazı kısımları çok uzun tutsa da, genel anlamda okuması zor bir kitap değildi. Dili anlaşılırdı. Son kısımlarda ütopyayı tasvir edişinin bitiminden sonra, kendimce gereksiz bulduğum detaylara çok takılıp kitabı uzattığını düşünüyorum. O kısımlarda biraz sıkıldım, bitsin artık diye okudum. Geri kalan kısımlarda fena bir kitap değildi, ütopyaları seviyorsanız kitaplığınızda bulunabilir.
İnananıyorum, kalakaldım. Kitabı az önce bitirdim ve etkisindeyim. O kadar beklenmedik bir sondu ki. Kesinlikle ters köşe oldum. Kitabı okuma konusunda önyargılarım vardı çünkü adından dolayı bana klasik bir aşk romanı gibi gelmişti. Arka kapağı okuyunca ilgimi çekti, iyi ki de okumuşum. Harikaydı. Kitap yıllar önce barınakta bir cinayetin işlendiği ve o olayda annesinin ortadan kaybolmasının ardından annesini arayan 13 yaşındaki bir kızın ağzından anlatılıyor. Yolu bu uğurda bir medyumla ve eski bir dedektif ile kesişiyor. Annesi gerçekten kayıp mı? Yoksa çoktan ölmüş müydü? O gece gerçekte neler yaşanmıştı? Tüm bunları merak ederek sona nasıl geldiğinizi anlamıyorsunuz. Ve sona geldiğinizde öyle bir darbe etkisiyle kalıyorsunuz ki. Kesinlikle asla tahmin edemeyeceğiniz bir son.
Otizmli bir çocuk olan Christopher'ın ağzından anlatılıyor hikaye. Komşusunun köpeğinin ölümüyle bu cinayeti çözmeye çalışıyor ve bir kitap yazmaya karar veriyor. Hayatında olan biten herşeyi bir çocuğun günlüğünü okur gibi basit bir dille okuyoruz. Yazarı bu konuda tebrik ediyorum, yazım tarzı asla sırıtmıyor. Bazı konularda Christopher'ın bakış açısı sizi şaşırtıyor, ama sonra sizin gibi düşünememesini normal bulup hak veriyorsunuz. Çok zeki ve cesur bir çocuk Christopher'ın hayatına dair kısımlar okuyoruz, ilk defa bu tarzda bir hikaye okudum sanırım. Uzun zamandır kitaplığımdaydı, güzeldi. Özel çocukları kısa bir süre için bile olsa anlamamızı, onlarla empati kurmamızı sağlayabilir. Tavsiye ederim.
Reklam