Kitaplar hayata tutunmanın başka bir yolu. İçinde kaybolursun ama sonunda kendini bulursun. Hem acıyı hem sevinci tanırsın onlarla. Kitap, insanın kendi içinden geçen uzun bir yoldur.
Bazen kendi ayaklarımız bile bizi taşımakta yetersiz kalıyor, yer bir anda ayağımızın altından kayıp gidiyor. Peki ya çevremizdeki insanlar? Onlar da tıpkı ayaklarımız gibi değil mi? Kimi zaman sarsılmaz bir temel, kimi zaman bizi uçurumun kıyısına iten görünmez bir el..