Müjdat Doğan
@mujdatdogaan
1997 - ? Arasında yaşadı.
Reklam
Sen şimdi bu sözlerinle benim kararımı takviye ettin. Sana teşekkür borçluyum evlat… Bana dünyanın hakikaten suratına tükürülmeye bile değmez bir yer olduğunu ve bu dünyada suratına tükürülmeyecek bir tek, ama bir tek insan bile bulunmadığını sağlam bir şekilde ispat ettin. Böyle biri mevcut olsa o sen olurdun ve şimdi buraya gelinceye kadar içimde bir şüphe vardı. Şu kâinatta belki bir de iyi taraf vardır, fakat görmek bize nasip olmuyor diyor ve seni düşünüyordum. Bir daha teşekkür ederim. Beni boş hayallerle avunmaktan, yaptığıma pişman olmaktan kurtardın. Ben de kendimi, adam tanır bir şey zannederdim. Senin suratına bakınca melanet dolu ruhunu göreceğime yüreği çarpan bir insan görüyordum. Nah, bunak kafa… Al şu iki yüz elli lirayı, beni kimseye ihbar etme. Yarına kadar sükût hakkı olarak veriyorum. Ondan sonra istersen İsrafil’in borusunu al da eflake ilan et.
Kalabalığı mal mezatına çağıran bir çığırtkan gibi,
Şair de kazanç için dalkavuklar sürüsünü davet eder yanına
DÖNERSENŞiir
Dönersen,
Diliyle avunan bir halk,
Kendi sesini dinlemeye koyulur yine,
Yasaklardan ve karmaşadan uzak;
Erivan radyosunda.
Babamın yasaklardan aşırdığı kaset,
Annemin, büyülü-gerçekçi dilini çalar o vakit...
O dil ki,
Acelesi olmayan derelerde yıkanmış,
İnce dokulu kumaştır.
Genç kız saçıdır,
Hünerlice taranmış.
Eski zamanlardan,
Erkeklerden, kadınlardan
Dengbejlerden süzüle süzüle;
Sarma tütünle harmanlanmış,
Kurulmuş erivan radyosuna,
İçten içten çekilmiş, nefes nefes
Dönersen,
Asma kilitler kırılır,
Kısık sesler rafa kalkar.
Kozmik odalar balyozlanır,
Resmi geçitler daha bir komik kaçar.
Anlamını aramaya koyulur,
Dağ, taş, ova ve bütün doğa...
Karıncanın ve kurbağanın ortak bir tanrısı olur.
Dönersen,
Masal kahramanları değişir!
BİR KUŞ OLSANŞiir
Bir kuş olsan gökyüzüne yurdum derdim
Bir anıt gibi kentimin en kalabalık caddesine
Diktim yokluğunu bakıp duruyorum
Gittin diye darıldım sanma sakın
Bitiyor canım benim
Sevmeler de bitiyor apansız
Kuru bir leke gibi ilkokul pantolonumda
İzi kalıyor belli belirsiz
Çorabımın yırtığını saklar gibi misafirlikte
Gülümseyerek geçiyorum kalabalık sohbetlerden
Sarılmalar asılmış temiz çamaşırlara benziyor git gide
Amandır toz değmesin onlara
Sarılmalar defalarca giyilir çünkü
Sonra onlar da eskir
Sarılmalar da bitiyor canım benim
Mümkün müdür hem
Birinin her şeyi olmak
Biriyle bir bütün olabilmek
Mutluluğun kısacık serüvenine
Ters düşmez mi bu
İçimizde bir hüzün olmayacaksa hem
Sevmek neye yarar canım benim
Tek bir adım bile atmadım günlerdir
Kendimi bir yerlerde buluyorum yine de
Bir kelebeğe ömür biçerken sözgelimi
Bakıyorum yüksekçe bir tepedeyim
Bir kuş katarının en iyi görüleceği yerde
Aykırı bir kanat davet ediyor beni ahenge
Reklam