“İki insanın birleşmesindeki sonsuzluk, özü olmalı insan yaşamının. Özü olmalı güneşin. Soğuyan gecelerin. Ve geceleri gökyüzünü bürüyen yıldızların.
…. …. Bizi saran sıcaklığın… … Ve dolunayın. Ve dolunayla birlikte uykusuz kalan insanların… … Bizi saran sıcaklığın. Soğuyan gecelerin. Ve geceleri bürüyen yıldızların. İki insanın sarılarak geçirdiği bu sarsıntı özü olmalı evrenin. Sonsuza dek varan, var eden,yaşatan, yaşamı ileri çağlara doğru devreden….
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Bu, Nietzsche’ nin ölümü. Tanrıyı yadsıdığı için, Tanrının Nietzsche’yi cezalandırdığını, onun çıldırarak öldüğünü anlatıyor:
Oturağından pisliğini alıp yedi. Son an bağırdı:
Bana rahibi getirin!
Ama artık geç kalmıştı Tanrı onu kendi katına anlamadı, Tanrı onu cezalandırdı. “