Nerede doğduğun değil, nerede öldüğün mühimdir. Doğduğun anı hatırlamazsın, ama ölüme yaklaşırken her şeyin farkındasındır. İnsan son kez seyrettiğini bildiğinde Boğaz daha da büyüleyici olmaz mı?" derdi. Bunu Matilda'ya sormak gerekir.
Aklıma geldikçe sinirleniyorum. Gideyim, ağızlarına iki tane vurayım, diyorum. Sonra Kirkor Amca'nın sözleri aklıma geliyor: "Onlar gibi olma evlat. Kötülüğü çoğalt ma. Ne geldiyse başımıza kötülüğün sıradanlaşmasından geldi. Bırak, öyle bilsinler. Ne derlerse desinler ... Biz kendimizi tanı yoruz. Sen neden burada olduğunu biliyorsun. Vicdanın rahatsa gerisini boş ver." Hak veririm ona. Ne kadar kızarsam kızayım onlar gibi olmayacağım. Kötülüğü çoğaltmayacağım. Neden Fresko'da olduğumu biliyorum. Eşikten geçtim bir kere.
Ali Abi "Cehalet mutluluktur," der. Ben onun gibi düşünmüyorum. Cahilim ama mutluyum diyemem. Mutlu olmak kolay mı? İşler ne kadar yolunda olursa olsun insan her zaman üzülecek bir şeyler bulur.