Kaç acıdan düştüm , kalktım da çıktım. Yorgunluğuma , kırgınlığıma , hayal kırıklığıma da sıkıca sarıldım. Benim onlar, dokunursam iyileşirler. Onlardan bir tane daha yok! Benden bir tane daha yok! Elimden gelenle, aklımdan geçenle, hayatımda kalanla, benden gidenle, gözümde tütenle benim. Kimseye benzemem ve benzemez kimse bana!
O şarkıyı bir kere daha dinleyeyim diye işe geç kalmayı göze alışımla benim ben. Sabah erken kalkacakken gece kendime bir kahve yapışımla kendimim. Bazen en resmi toplantının orta yerinde çocukça bir hayalde kaybolurum ben. Bazen olmadık bir yerde gülme krizine yakalanırım.