Onu kaybetmek istemiyorum, başkaları yüzünden, ondan olmak istemiyorum, günde yüz kere “Seni seviyorum sözcüğünü duymaktan yoksun yaşayamam artık. Seni seviyorum’lara çok alıştım, onlarsız yaşayamam...
İki ayakkabı, üç kemik etle çocuk mu büyütülür sanıyorsun, en basit şeyleri bile ne büyük savaşla aldık senden... Her şeyle, ama her şeyle savaştık, zorla, söke söke, bir mutlu gençlik yaşatmadın bize... Üniversiteye bile suçmuş gibi gittik... Sanki lütfettin... Al işte al da bak, hadi alnımı karışla karışla...