Kendimi aynen böyle hissediyorum: beyaz, yassı, ince. Şeffafmışım gibi geliyor bana. Eminim içimden geçenleri anlayabilecekler.
(...)
Sanki benden fazla bir şey kalmamış gibi, hissediyorum; kollarımdan kayıp gidecekler, sanki dumandan yapılmışım, sanki bir serabım, onların gözü önünde yitip giden.
İsmim Fredinki değil, başka bir ismim var, artık kimse kullanmıyor bunu, çünkü yasak. Kendi kendime bunun önemli olmadığını, ismin telefon numaraları gibi olduğunu, sadece başkalarının işine yaradığını söylüyorum, ancak bu doğru değil, aslında önemli.