Ama canavarları yaşatan aslında inanç değil midir? Sürekli aynı sonuca varıyorum: Yemek hayattır ama gücün kaynağı inançtır, besin değil. Ve kim kendini bir çocuk kadar içtenlikle inanca teslim edebilir?
Ama bazen, bir insan hayatını kendisine güvenilmeyen ve kimseye güvenmeyen biri olarak geçirmişse, hem kendi tercihleri hem toplumun dayatmalarına yüzünden yalnız (ve ezik) biri olmuşsa biriyle arkadaş edindiğinde veya sevgili olduğunda hayatını o kişiye adayabilir. Tıpkı sahibine bağlanan bir köpek gibi.