beyza.
@munferidd
• içine çekildiğim dünya, dışımda bıraktığım dünyadan öyle güzel, öyle gerçek ki.
eğitmen
35 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Ölümün Gölgesinde Doğan YaşamDuygu ve Düşünce
Coelho, yaşamın anlamını sorgulayan bir karakterin ölümle yüzleşmesi üzerinden insanın en derin varoluşsal çelişkilerini ortaya koyar. Veronika, dışarıdan bakıldığında düzenli ve “normal” bir hayata sahip olmasına rağmen, içsel bir boşlukla yaşamaktadır. Onun intihar girişimi, aslında ölme arzusundan çok, anlamını yitirmiş bir yaşamdan kaçma isteğinin sonucudur. Ancak ironik bir şekilde, ölümün kaçınılmazlığıyla yüzleşmesi, onun yaşamı ilk kez gerçekten fark etmesini sağlar.
Romanda doktorun Veronika’nın kalan günlerini ölüm beklentisiyle geçirecek olmasını önemsememesi ise dikkat çekicidir. Çünkü ölümün yakınlığı, yaşamı değersizleştirmek yerine yoğunlaştırır: “Yaşadığı her yeni günü bir mucize olarak görecekti kız… her yeni gün bir mucizedir.” Bu düşünce, romanın temel dönüşüm noktasını oluşturur. İnsan, ölümün uzak bir ihtimal olduğunu düşündüğünde yaşamı erteler; oysa ölümün yakınlığı, her anı eşsiz ve geri dönülmez kılar. Veronika için zaman artık sıradan bir akış değil, fark edilmesi gereken bir armağandır.
Veronika’nın ölümle yüzleşmesi, onun için bir son değil, bir başlangıç olur. Ölüm ihtimali, korkulması gereken bir son olmaktan çıkar ve yaşamın değerini görünür kılan bir farkındalığa dönüşür. Coelho bu romanında, deliliğin bazen toplumun dayattığı normlara uymamak, gerçek sağlığın ise insanın kendi benliğini kabul etmesi olduğunu gösterir. Veronika Ölmek İstiyor, yaşamın anlamının güvenlikte değil, belirsizlikte; sıradanlıkta değil, cesarette saklı olduğunu hatırlatan güçlü bir varoluş hikayesidir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ariel, maddi başarıyı merkeze alan anlayışa karşı yazılmış bir düşünce metnidir. Rodó, Ariel ve Caliban sembolleri üzerinden ruhsal derinlik ile faydacılığı karşı karşıya getirir. Ariel, “daha çok kazanmak” yerine “daha nitelikli insan olmak” fikrini önemseyenler için anlamlı bir okuma.
Parçalar, fikir itibariyle dikkat uyandıran bir eser. Ferit Edgü'nün taslak olarak kaleme aldığı hikayeleri farklı yazarlarla tamamlayıp bir araya getirme iddiası taşıyan bir kitap. Hikaye içindeki yazarların yaptığı geçişler keskin; bu da okur olarak metnin içine girmeyi zorlaştırıyor. Bazı anlatılar dikkat çekici fikirler barındırsa da pek çoğu duygusal ya da düşünsel olarak yeterince derinleşmeden sona eriyor. Bu nedenle kitap okuru içine çekmeyi başaramıyor. Genel olarak kitap, potansiyeline rağmen bütünlüklü bir etki bırakmakta yetersiz kalıyor. Kitabı sonuna kadar okumakta çok zorlandım. Kitap tek bir yazara ait olsaydı kesinlikle yarım bırakırdım.
*inananlar için başucu kitabı niteliğinde bir eser olduğunu düşünüyorum. bir solukta okuyabilecekken, sindirerek ve üzerine notlar alarak okudum ve zaman zaman yeniden okumayı düşünüyorum.*
Sezai Karakoç kitabın içeriğinde Allah’a inanan kişinin diriliş işçisi olduğundan, Allah kentinin işçisi olduğundan, islâm toplumunun nasıl olması gerektiğinden sözü yormadan bahsediyor.
Sezai Karakoç yeni bir neslin geldiğine inanarak söylediği bu sözleri onların ezberlemesini değil, üzerine düşünmesini ve ruha mal etmesi gerektiğini belirtiyor.
ve ekliyor “ karanlıklar içinde arayıp bulacaksın Onu sen, diriliş erleri. Hızır’ın olacaksın kendi kendinin. Hızır’ının eline tutuşturulan bir meşale yapacaksın onu. bir mumsa, ondan güneşini çıkaracaksın. medeniyet rönesansını yapacaksın ondan.
yeniden doğacaksın..
hiç kuşkun olmasın.”
ne aradığını bilen ama bir türlü bulamayan talihsiz bir yaşayan hikayesi... başkasının hayatı belki de ilk defa bu kadar içine aldı beni. ne arayıp ne bulduğumuza kayarken aklım, başka bir şairin dediği geliyor aklıma: ‘’bulmuşsun fakat yeniden ara..’’
