Evet, biz büyüyoruz ama biz büyüdükçe annem küçülüyor sanki. Bizi büyütmek için kendinden, isteklerinden, saçının siyahından, yüzünün diriliğinden veriyor zamana. Verdikçe de hafifliyor, hafifledikçe küçülüyor. Aynı beden sanki dünyada daha az yer kaplıyor. Aynı beden bizim büyüyen bedenlerimize yer açıyor.
Kitap direkt bir olayın ortasından başlıyor ve baş karakterimiz Çimen bize hayatını anlatmaya başlıyor. İlk başta okurken hiç düşünmediğim şeyler oluyor kitapta. Ve artık sayfalar ilerledikçe her şey anlam kazanıyor hatta kapakta bile birçok şey saklı diyebilirim. Üzücü şeyleri severim ama sonu beni çok kırdı. Çimen tanıdığım en güçlü kadın karakterlerden oldu, onun yerinde ben olsam dayanabilir miydim bilmiyorum.