Arkadaşlar sizde öyle mi düşünüyorsunuz bilmiyorum ama bu aralar piyasada sanki çok fazla benzer ve fahiş fiyatları olan kitaplar basıma veriliyor gibi geliyor.
Özellikle böyle çevremde olsun, sosyal medyada gördüklerimden anladığım kadarıyla; eli kalem tutan kitap yazıyor 😊
Bunu yayın evlerinin hatası olarak görüyorum. Tamam, insanların hayalleri ve yapmak istedikleri var. Bazı kişilerin kalemi gerçekten güzel ama yazılan çoğu kitabın içeriği aynı. Belli bir amaç yok. İnsanlara yön verecek bir tema yok. Kitaplar insanların ufkunu açmıyorsa ve okurken edebi lezzet vermiyorsa, ya da insanların duygularına hitap edip; onların empati yapmasını sağlamıyorsa yazılmasının anlamı olmadığını düşünüyorum.
Yazılan çoğu kitaplar artık sadece ikili ilişkiler üzerine. Kadın erkek ilişkisi üzerine. Ben genel olarak yeni nesil kitaplarda bir üniversite öğrencisinin okul hayatında yaşadıklarını anlatan. O öğrencilerin yaşadığı zorlukları veya üniversitede kendilerini ve dünyaya bakış açılarını nasıl değiştirdiği ile ilgili bir konuyu alan bir eser görmedim. Halbuki üniversite tam da gençlerin kendini yeniden keşfettiği bir yer. Bunu neden konu almıyoruz hiç?
Ya da mesela bir annenin çocuğunu büyütürken edindiği tecrübeleri anlatan bir eser? Veya yaşça büyük olan bir insanın güncesini anlatan bir şey? Elbette vardır bu tarz kitaplar ama özellikle genç yazarlardan böyle kitaplar çıktığını hiç görmedim.
Benim demek istediğim; yazılan eserlerin, belli bir konuya değil, insanlara hitap etmesi gerektiği. Her kesimden insanı içine alan eserler,bizleri daha ileriye taşır toplum olarak.
Bir parantez daha açayım. Bu tarz kitaplar çok okunduğu için gerçekten hakkını vererek yazan insanların eserleri arada kayboluyor. Hak ettikleri değeri görmüyorlar. Ve bu genel olarak çoğu kitabın