Mari
@muphemari
Merhaba karanlık, benim eski dostum.
Yeniden seninle konuşmaya geldim. Çünkü usulca sürünen bir hayal, ben uyurken tohumlarını bıraktı. Ve beynimde filizlenen hayal hala duruyor... sessizliğin sesinde.
Yalnız yürüdüğüm huzursuz rüyalarda, parke taşlı dar
sokaklarda, sokak lambalarının ışığı altında yakamı soğuk
ve kedere çevirdim.. Gözlerim geceyi ayıran neon ışığığının parıltısında delindiğinde ve sessizliğin sesine dokunduğunda, ve gördüğüm çıplak ışık... On bin insan belki daha fazlası,
ses çıkarmadan konuşan insanlar, dinlemeden duyan
insanlar, seslerin olmadığı şarkılar yazan insanlar, ve
kimse sessizliğin sesini bozmaya cesaret edemiyor.
'Aptallar' dedim, 'siz bilmiyorsunuz'. Sessizlik büyüyen bir kanser gibidir.
Size öğretebileceğim sözleri duyun. Size ulaştırabileceğim
kollarımı tutun. Ama benim sözlerim sessizliği yağmur damlalarının düşüşü gibi sever. Ve sessizliğin kuyularında yankı yaparlar.
Ve insanlar diz çöküp dua ettiler... Yarattıkları neon tanrının önünde. Ve kurduğu kelimelerle işaret uyarısını öfkeyle belirtti.. Ve işaret dedi ki: "Peygamberlerin sözleri metro duvarlarına ve kiralik salonlara yazılmıştır." Sessizliğin sesinde fısıldadı...
Hem bıçağım hem de yara hem yanağım hem de tokat hem kurbanım hem de cellat ezen ve ezilen çarkta.
Charles Baudelaire
Charles Baudelaire
İnsanın bir yanı nedense hep eksik Ve o eksiği tamamlayayım derken, Var olan aşınıyor azar azar zamanla.
Metin Altıok
Metin Altıok