Mari
@muphemari
Suçlunun suçunu masum ödeyecek.
"Sevgili sevgilim, hayat artık bize engel olmanın sınırlarını zorluyor. Aramıza kocaman bir duvar ördü sanki. Ne sen beni görüyorsun, ne ben seni. Ve biz bu duvarı aşamayız. Çünkü ne sen Ferhat'sın, ne ben Şirin. Oysa benim sevgim o kadar büyük ki elimi savurup yıkmak istiyorum bu duvarı. Görebildiğim kadar görmek istiyorum seni, duyabildiğim kadar duymak istiyorum sesini. Sen benim hayatımın güneşiydin, sen gittin, güneş uzaklaştı benden. Sonsuz bir kışı yaşıyorum şimdi. Elimde tarağından aldığım saçının telleri, güneşin parçaları gibi parlıyor karanlıkta. Sana öylesine aşığım ki, sonsuza kadar saklayacağım bu saç telleri aramızdaki bağın ipleri olacak. Kim bilir, belki bir gün bu saç tellerine bile ihtiyacım kalmayacak. Elimi uzattığımda elimi tutan olman dileğiyle, her sabah günaydın diyeceğim adam olmanı umarak bekliyor olacağım. Sevgilerle, sevgilin."
Neden gözlerimiz önümüze bakamıyor, neden gözlerimiz hep ardımızda bıraktıklarımızda kalıyor?