"Kaybetmeden anlamayacak kadar kapatıyorsun kendini sevgiye. Sonra o duvarların içinde yapayalnız kaldığında anlıyorsun her şeyi. Kimi sevdiğini, kimi özlediğini. Ben annemi küstürmüştüm, babamı küstürmüştüm, sevdiğim kadını küstürmüştüm buraya girmeden. Buraya girince anladım onların değerini. Sevdiklerin yoksa bir hiçsin be evlat, ne hata yaparsan yap senin yanında olacak olan onlar..."
Hayat, her zaman bir yolunu bulup yeşerir. Senin hayatın, her yapraklarını döktüğünde, her karanlıkta kaldığında, dalların her kırıldığında bir yolunu bulup yeşerecek.