Huzur'u defalarca okuyanlar bilirler. O âdeta mazmunlaşmış Tanpınar’ın kelimelerinin zengin çağrışımlarıyla genişleyen büyüleyici cümleler, bir yandan her okuyuşta sanki ezberlenmiş gibi tanıdık gelirken, bir yandan da nasıl olup da gözden kaçırdığımızı şaşkınlıkla fark ettiğimiz nice ayrıntı taşırlar içlerinde. Sadece bu yönüyle bile Huzur hep yenidir ve hep bir daha okuma ihtiyacı bırakarak sona erer. Huzur’un okurda olağanüstü tadlar yaratan bu yoğun ve etkileyici anlatım gücüne ulaşması kolay olmamış, Tanpınar bunun için romanını âdeta yeniden kaleme almıştır.