2024 yılını bu derece güzel otobiyografi kitabıyla bitireceğimi tahmin etmemiştim. Murat Murathanoğlu bazen kronolojik sıralama karışsa da genel hatlarıyla güzel bir kitaba imza atmış. Bizler sadece medyanın görünen ''yüzlerini'' izlerken arka planda nasıl yüzlerin döndüğünü kitabında akıcı bir dille açıklamış. Umarım yakın bir zamanda kitapta hafif bir ip ucunu verdiği ikinci kitabını da çıkarır.
Biyografi okumayı genelde severim. İnsanların hayat hikayelerini okumak , kader çizgilerindeki dönüm noktalarını okumak bana hep ayrı bir heyecan verir. Bu kitaba da açıkçası o düşünceler ile başlamıştım çünkü basketbol çok ilgilendiğim ve bildiğim bir spor dalı değil. Hele Murat Bey'i hiç bilmiyorum, belki bir iki kez televizyonda görmüşümdür ama dikkat etmemiştim.
Kitaba gelecek olursak sadece hayat hikayesini değil. Basketboldaki takımları, oyuncuları, menajerleri, salonları, yurt içi ve yurt dışı seyahatleri... Daha bir çok konuyu tabiki Murat Bey'in gözünden ve yaşadıklarından okuyoruz. Hatta aile yaşantısını değil basketbolun hayatındaki yaşantısını okuyoruz bile diyebilirim. Tam bir biyografi olmayabilir bu yönüyle ama kitap aşırı akıcı ve sürükleyici bir anlatıma sahip. Ben kitapta adı geçen çoğu kişiyi tanımama rağmen okurken baya akıcı şekilde okudum. Yaşanan olaylar, birilerinin gizli planları, spor camiasının arka dünyasına biraz kapı aralamış. Yapılan haksızlıklar ve çalışan insanların nasıl bir kurtlar sofrasında olduğunu ucundan kenarından görüyoruz.
Kısaca toparlayacak olursam, Murat Bey'i sevmenize yada basketbol ile ilgilenmenize gerek bile olmadan bence akıcı bir kitap okuma deneyimini yaşayacağınızı düşünüyorum. Sanki heyecanlı bir maç izlermişsiniz gibi heyecanlı bir kitap okumuş oluyorsunuz. İyi okumalar.
#nuriyeokuyor #salondakienkotukoltuk #muratmurathanoglu #mundi #mundiyayinlari #canyayinlari #biyografi #basketbol #sunucu #mundikitap #spor #ani #mektup #gunluk
Reklam
278 - Hayatında basketbolun bu kadar yer edindiği biri olarak Yalçın Granit’in sadece ismini (o da üstünkörü) biliyor olmak utanç veriyor bu kitabı okuduktan sonra. Tarih kitaplarına karşı biraz mesafeli dururum normalde. Biyografi kitaplarıyla haşır neşir olabilmem için ise yaşam öyküsünün çok iyi derlenmiş ve kitabın dilinin bir ustanın dokunuşlarıyla donatılmış olması gerekir. Diğer türlü sıkılır ve okuma eylemini kendi kendime eziyete dönüştürürüm. “Adanmak” hem bir biyografi hem de bir tarih kitabı. Bunu, kitabı okurken fark ettim. Türk basketbolunun tarihiyle Yalçın Granit’in bu kadar içli dışlı olduğunu, efsanenin aynı zamanda tarihin büyük kısmına doğrudan etki ettiğini, basketbolla yatıp basketbolla kalktığını, tek yaşam gayesinin her gün en azından birkaç genci daha basketbola kazandırmak olduğunu sayfalarda dolaşırken öğrendim. Kitabın 2016’da basıldığını ve Granit’in 2020’de bu dünyadan göçtüğünü hesaba katarsak biraz da geç öğrendim sanırım.
Türk basketbolunun yaklaşık 70 yılına doğrudan müdahil olan bir insandan bahsediyoruz. Oyuncuyken ülkenin durdurulamaz ismi, Avrupa’da nam salmış, bugün dibimizin düştüğü Yunan ekolü, Sırp ekolü, Yugoslav ekolü basketbol ülkelerinin sistemlerini bu ülkelerden önce Türkiye’de uygulamaya çalışmış, o ülkelerde bu sistemlerin nasıl çalıştığını göstere göstere örnek alınması için her yola başvurmuş, tüm imkanlarıyla sadece basketbolun yayılmasını ve yaygınlaşmasını görmeden göçüp gitmemek için çabalamış birisinden bahsediyoruz. Ayrıca bu dibimizin düştüğü ülkelerin efsane isimleri de hep Yalçın Granit'i işaret ediyor. Bizde yaygın değilken, bir sistemimiz yokken "o" vardı, onun adını sayıklardık diyor.
“Basketbola dair o kadar kitap yazılmış mı” dedirtecek bir basketbol kitaplığına sahip, ülkede daha doğru düzgün
258- Şunu keşfettim ki insanların anılarını eğer iyi anlatılmışlarsa okumayı seviyorum. Bu keşfimden beridir de anı kitaplarını biriktiriyor ve okuyorum. İşin içine bir de diğer tutkum olan basketbol girince Murat Murathanoğlu’nun bu kitabını alıp hatmetmek de bir nevi farz olmuştu benim için. Türk basketbolunun yakın tarihine doğrudan temas eden ve kitaptan öğrendiğimize göre basketbolun ülkemizde tanınan, bilinen ve takip edilen bir spor olmasında doğrudan etkisi olan insanlar arasında listenin üst sıralarında olan bir isimmiş Murat Murathanoğlu. Televizyon ve radyoda duyduğumuz bir dış sesten çok daha fazlasıymış. Aslında bunların hepsini kitaptan öğrendim diyemem. Sosyal medyada ve Youtube’da son yıllarda fazlaca aktif biri Murat abi. Görüşlerini doğru-yanlış, olumlu-olumsuz demeden açık ve net bir biçimde ifade etmekten günümüz linç kültürüne rağmen çekinmeyen biri. Bu kitapta da bunu yapmış. Kendi bakış açısıyla, kendi hayatını, olduğu gibi aktarmış okura. Okurken çoğu sayfada cümleleri onun ses tonuyla canlandırdım kafamda. Hatta bazı kısımlarda satırların arasından Murat abi kafasını çıkarıp "Zabian Dowdell" gibi ilginç isimli basketbolcuları şahsına münhasır aksanıyla telaffuz ediyor gibi geldi.
Basketbolumuzun yakın tarihine müdahil olmaya başladığı 80’li yıllar ve 90’ların başı benim (tevellüt gereği) pek bilgimin olmadığı yıllar. Bu dönemlere dair anlattıklarını, Amerika’daki yaşantısından ve bağlantılarından başlayarak, bir taze inşaat mühendisinin nasıl bir duayen basketbol anlatıcısına dönüşmüş olmasını hayranlıkla okudum. Hatta bir basketbol anlatıcısından çok daha fazlası, basketbolu yaşayan bir insana dönüşümünü okudum. Eskilerin hep değindiği ve kıymetli gördüğü “tırnaklarıyla kazıyarak” bir noktaya gelme işini yapanlardan. Bununla içten içe gurur
Yıllardır severek takip ettiğimiz basketbol sevdalısının anılarını okumak çok keyifliydi...Özellikle basketbol sevdalılarına daha fazla öneriyorum. Keyif alacaksınız
Murat Murathanoglu sadece basketbola deginmemis ayni zamanda basketbolun arka planindaki yoneticilik, menejerlik, ikili iliskiler, is yasami vb. konulara kendi yasadiklari uzerinden guzel tespitler ile akici bir biyografi ortaya cikarmis. Ozellikle bein tv surecini soluksuz okudum ve yoneticilige dair cok dersler cikardim kendi adima.
Tabi ki her biyografide oldugu gibi kendi yasanmisliklarina ve tecrubelerine gore yazilmis bircok olayi, olayin diger kahramanlarindan/ taraflarindan da dinlemek isterim. Bazi yazilanlara ses cikarilmamasi yazdiklarinin dogru oldugunu ispatlar mi?
Reklam
Reklam