Murat Aşık
@murat1734
Çok gezen mi bilir, çok okuyan mı?
Yıldız Teknik Üniversitesi İktisat
Çanakkale
72 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir genel kültür kitabı diyebiliriz sanırım kitap için. ABD'nin kuruluş dönemine büyük etkiler yapmış 4 kişinin kısa hayat hikayeleri anlatılıyor, George Washington, Benjamin Franklin, Daniel Webster ve Abraham Lincoln.
Bu dört önemli şahsiyetin de çocukluktan itibaren yaşamları yüzeysel bir şekilde anlatılıyor. Amerika Birleşik Devletleri tarihine ilgi duyanlar için başlangıç seviyesinde okunabilecek bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ah, Anne Osmanlı'nın son dönemlerinde geçen, tutucu bir anne ve oğlunun hikayesidir.
Nedim Bey çok küçükken babasız kalmış ve annesi ile birlikte babasından kalan büyük bir servete sahip olmuşlardır. Nazime Hanım, oğlu Nedimi ilmiye sınıfı için yetiştirmek istemekte, onu hiç kimseyle görüştürmeyerek adeta bir fanusta yetiştirmektedir. Ancak Nedim büyüdükçe, çevre ile ilişki kurmaya başlamış ve bunun sonucunda ilmiye yolunda yürümek yerine Batı tarzında eğitim almak istediğine karar vermiştir. Nedim'in bu kararında, komşuları Süreyya ve Rezzan'ın büyük etkisi olmuştur. Kitabın devamı ise, Nazime Hanım, Nedim, Süreyya, Rezzan ve akrabaların ilişkileri ve çatışmaları ekseninde ilerliyor.
Kitabı okurken dönemin İstanbuluna bir bakış atabiliyoruz. Yazar, batılıların müreffeh ve düzgün bir yaşam sürdüklerini, Osmanlı tebasının ise yoksul ve düzensiz bir yaşam sürdüğünü anlatıyor İstanbul genelinde.
Fazlı Necip, Tanzimattan beri süregelen batılılaşma isteğini ve buna karşı olan tutuculuğun mücadelesini, anne ve oğul üzerinden gayet net bir şekilde ve akıcı bir üslupla anlatmış.
Fazlı Necip ayrıca dönemin siyasi atmosferini de Nedim Bey üzerinden aktarmıştır. II. Meşrutiyet ve ittihatçılık hakkındaki görüşlerini belirtmiştir.
Genel olarak kitabı beğendim diyebilirim, yazıldığı dönemin sosyal yaşamı hakkında fikir veren, akıcı bir eser. Farklı bir yazar okumak isteyenler için değerlendirilebilir.
Ürdün'e yapacağım seyahat öncesi bilgi edinmek için okuduğum bir kitap oldu. Ürdün ile ilgili yanlış hatırlamıyorsam tek Türkçe kaynak Fazlı Bey'in yazdığı bu seyahatname.
Suriye kısmını biraz daha yüzeysel okudum, ancak Palmira kısmı canımı yaktı diyebilirim. Bu kadar güzel bir şehrin vahşice katledilmesi...
Ürdün kısmı ise beklentilerimi karşıladı ve güzel bilgiler edindim. Yazarın dili ve anlatımı gayet hoş. Sıkmadan, aceleye getirmeden, güzel bir şekilde tanımlamış gezdiği yerleri.
Suriye kısa vadede ziyaret edilebilecek gibi durmuyor ancak Ürdün'e gidecek olanlar için başvurulabilecek bir eser.
Kitabın yarım kalma hikayesini, kitabı bitirdikten sonra, buradaki incelemeleri okurken öğrendim ve taşlar yerine oturdu.
Kitabın ilk yarısı, duyguları hissettirmek açısından Mecburiyet'ten sonra en beğendiğim ikinci Zweig eseri oldu. Çokça bahsedildiği üzere, bir noktadan sonra hikaye, monotonlaşıyor. Ancak yine de bu haliyle bile, gayet okunası bir kitap.
Kitabın yazıldığı dönem, kapitalizmin en vahşi dönemleri, işçilerin(buna çocuklar dahil) uyku haricinde çalıştığı, ve çalışmalarının karşılığında sadece karınlarını doyurabildikleri bir dönem, o yüzden yazarın sistemi acımasızca eleştirmesi anlaşılabilir bir durum.
Tabii ki şunu da göz ardı etmemek lazım ki, işçi sınıfının mücadele ederek kazandığı haklarda Lafargue gibi ideologların yadsınamaz bir katkısı vardır.
Ancak kitap fazlasıyla ütopik ve günümüz koşullarıyla bağdaşmıyor ancak yine de düşüncenin gelişimi hakkında fikir vermesi açısından okunabilir.
