murat
@murat_yldrm
Kitaplardaki dünyanın etrafımdaki yaşamdan daha canlı olduğunu hissediyordum.
Şu anda okuduğu kitap
İnsan bir yere alıştı mı,ayrılması zordur.
Reklam
“Tek istediğim kimseye yük olmadan yaşayıp gitmek.”
Dostayevski macerama büyük üstadın ilk kitabı insancıklarla başladım çok beğenerek okudum o kadar akıcı ki okudukça okuyası geliyor insanın yaşlı bir memur olan Makarla garip güzel bir genç kız Barbarayı konu alıyor kitap yaşanılan dönem itibariyle hayat o kadar zor ki garibanlığın,sefaletin,yokluğun,çaresizliğin,parasızlığın kol gezdiği bir o kadar da acımasız bir dönem,Makar ve Barbaranın arasında geçen mektuplaşmalar insanın içini ısıtıyor sanki bütün bu olumsuzlukları unutturuyor ah Makar bu kadar mı güzel sevilir incitmeden bu kadarmı naif hissettirir insan
sevgisini bu olumsuzlukların ve çaresizliklerin içinde sevgiye sığınan iki güzel sevgili birbirlerine olan tutkulu Aşkı minnet duygusu birbirlerine olan saygıları beni çok etkiledi kitabın Makarın son mektubuda çok hazin bitti gitme kal dercesine bir çırpınıştı sanki üstat o kadar güzel işlemişti hani ciğerden derler ya öyle etkiledi ve üzdü beni..Çok güzel bir kitaptı iyi okumalar tavsiyemdir okuyunuz kitapla kalın
Seni benden alacaklarına göğsümden kalbimi çıkarıp alsalar ya!
