Murat Bal
@muratbal
Puan vermedi·392 syf.·
12 günde okudu
·2020 5. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"İlk ağlayan insandı Beatrix, cennet çıkarılmıştı" diye fısıldadı yaşlı papaz Ojeda, göğsüne yaslanmış kızın başını şefkatle okşayarak, sonra da titrek bir sesle devam etti, "ilk unutan da yine ilk insan oldu ve cenneti unuttu, sevgili kızım."
Küçük Prens kibarca sordu:
"İnsanlar nerede?"
Çiçek önceden bir kervanın geçtiğini görmüştü:
"İnsanlar mı? dedi. "Onlar altı veya yedi kişiydi. Onları yıllar önce görmüştüm. Ama nerede olduklarını asla kimse bilmez. Rüzgar onları uzaklara uçurmuştur. Onların kökleri de yoktur, bu da onların hayatını zorlaştırır."
