İnsanların hep bir yanları çocuksu kalmıştır.
O çocuksu yanlarını bir zayıflık olarak görüp ondan kurtulmak isterler.
Halbuki o çocuksu yanları onlara hiç ölümü akıllarına getirmeden yaşamayı, eylenme yi, oynamayı, gülmeyi, V.B. duyguları veren çocuksu yanlarıdir.
İşte o çocuksu yanlarından kurtulduklari o an yaşama sevinçlerini ve ölüme teslim oldukları andır.