Hâlâ büyümemeye yeminli iki çocuğuz
ama artık ayrı kumsallarda
Aynı izlere basarak kaybettik birbirimizi
Sana cevap yazamamıştım o zaman,kusura bakma
üzerinden çok zaman geçti
Senin kartındaki bulutlar şimdi bu şiire indi.
O hiç geçmişe dönüp bakmayanlardandır. Hep yürür gider. Hiçbir şeyin kaydını tutmaz. Belki gençliğini, tazeliğini de buna borçludur. Unutmak kolaylığına.
...öğrenmesi yenilmeye ayarlı bir ulusun çocukları olarak hayat hakkında, devrim hakkında, hatta kendileri hakkında bir dolu şeyi öğrenmek için yenilmeyi bekliyorlardı.
Bir şeye karşı olmanın, faşizmle mücadele etmenin, bir sisteme savaş açmanın hesabı niye hâlâ anaların üzerinden görülüyordu? Dünyayı değiştirmek üzere yola çıkanlar bile niye anaların üzerinden inmek istemiyordu? Savaş her gittiği yerde ilkin anaları düzmüyor muydu sanki?