Spinoza Ethica

Spinoza Ethica
@murekkepbulutu
Reklam
Tüm kötü günlerin zamanı geldiğinde biteceğine inandırır seni. İnce ince işler. Hiç anlamazsın bile. Bir kuş ötüşünde sezdirir sana kendini. Bir şarkıda mesela. Sokakta yürürken alnına vuran rüzgârda. Rüzgârın sesi olur, gitme der, düzelecek her şey. İnanırsın, günler, haftalar, aylar geçer. Yine hiçbir şey düzelmez. Nehrin içindeki ördek ailesidir umut. Hayranlıkla bakarsın. Güneş yükselirken onlar kamışların gölgesine sığınırlar. İçin coşkuyla dolar. Başını kaldırıp şöyle bir yukarı bakarsın. Gökyüzü masmavidir. İnsanın kirpiğini titreştirir. Gülümsersin. İşte dersin yaşamak bu. Bir an olsun acını unutur, manzaranın kendisine dalarsın. Oradan dönüp de yürümeye başladığın anda göğsünde bir şey sızlar, ağırlaşır. Yumruğunu ağzına sokup dişlemek, kendini paralayıp yok etmek istersin. Yine o esnada umut yaklaşır kulağına, yapma der, sabır der. Şeytandır umut.
Sayfa 10 - Mahal Edebiyat Yayınları
Edebiyat