Niçin intiharı seçmediğimi sordular bana.Ama benim için intihar olumsuz bir şey değil.Aksine.İntiharın olması fikri bana hayata tahammül etme ve kendimi özgür hissetme imkanı veriyordu.Bir köle gibi değil, özgür bir insan gibi yaşadım.
Epey ülke gördüğüm ve epey kitap okuduğum bir ömrün sonunda, Rumen köylüsünün haklı olduğu sonucuna vardım.O hiçbir şeye inanmayan;insanın mahvolmuş olduğunu,yapacak bir şey kalmadığını düşünen ve kendini tarih tarafından ezilmiş hisseden köylünün...O kurbanlık ideolojisi,bugün benim de anlayışım oldu,tarih felsefem oldu.Gerçekten,bütün entelektüel birikimim hiçbir işe yaramadı!