Ayağa kalkamayacak, yatağa çivilenmiş gibiyim, belleğimin oyunlarına dalıp gidiyorum; kendimi,Karpatlar'da avare avare dolaşıp duran o çocuğu hayal ediyorum.Bir gün bir köpeğe rastladım, sahibi -şüphesiz ki kurtulmak için- onu bir ağaca bağlamıştı.Zayıflıktan kemikleri sayılıyordu hayvanın ve hiçbir yaşam belirtisi göstermiyordu,kımıldamaksızın bana bakmaktan başka bir şeye gücü kalmamıştı.Yine de ayakta duruyordu o bile...