Onsuz da, nə olursa olsun, məni həmişə baş verəcək eyni olaylar gözləyirdi. Eyni cür davranışlar. İlin eyni fəsilləri. Eyni bir gölün qırağı ilə gəzişmək. Bazar günü axşam yola çıxan eyni avtobuslar. Birinci gün. İkinci gün. Cümə günü. Yanvar. Fevral. Mart. May. Biribirinin eynisi olan günlər. Biri-birinin eynisi olan adamlar. Saatlar da biri-birinə oxşayır.
..mən gör neçə illərdir, qapalı bir çevrə boyunca fırlanır, heç cür bu çevrədən qırağa çıxa bilmirəm. Varlığımı bərk bir sarsıntı və yalqızlıq duyğusu bürüməyə başladı, ən qəribəsi, mən onlara qarşı heç bir dirəniş göstərmirdim. Mən axı, onlan üstələməyin çox asan bir iş olduğunu bilirdim - mənə məsləhət verən dost səsi və qayğı ilə çiynimə toxunan bir əl, onlardan qurtulmaq üçün yetərdi...