Ebu Bekir sıtmanın ateşiyle kıvranırken bir beyit mırıldandı: “Kullu’mruin Mus’abbahun fî ehlihî ve’l-mevtu edna min şirâki na’lihî”
“ Kişi ailesinin yanında sabahlamışken bile;
Ölüm onu aniden yakalayabilir.
Şunu bil ki ey kızım, gerçekten de ölüm
İnsana ayakkabısının bağından daha yakındır.”