Mushrou
@mushruo
"Bu Öngören kasabasında, çocukluğunda dinlediği masallar gibi uğursuz bir yan vardı sanki..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkes gibi olmak için her şeyi unutup hiçbir şey olmamış gibi yapmalıydım.
Bu gördüğüm, sanki yaşayıp unuttuğum bir hatıraydı.
O zamanlar "ben, beni kimse göremediği zaman en çok kendim oluyorum" diye düşünürdüm. Yeni keşfediyordum bu düşünceyi. Kimse sizi gözlemiyorsa, içinizdeki gizli ikinci kişi dışarı çıkıp dilediği şeyleri yapabilir. Yakınlarda bir babanız varsa ve sizi görüyorsa içinizdeki kişi içinize saklanır.
Kasabanın ışıkları gözükmüyordu; Gök lacivertti ama yıldızların ışıltısı sanki alemi turuncu yapmıştı. Biz de sanki bu alemde koskocaman bir portakalın üzerinde oturmuş, karanlıkta uyumaya çalışıyorduk. Göğe çıkıp yıldızların ışıltısına ulaşmak yerine şimdi üzerinde uyuduğumuz toprağın içine girmeyi hayal etmemiz doğru muydu?