Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Henrich Perkoning daha on altısında iken, ilk defa ölmenin güzel olabileceğini düşündü... İçinde öyle büyük bir acı hissetti ki, ölmek istedi. Çektiği bu büyük, bu dayanılmaz acı yaşadığı her gün daha da artıyordu... Bütün bir yıl boyunca bu yükü sırtındı taşıdı ve hiç kimse çektiği acının farkına varmadı.
Kafasından geçene güldü. Duraktakiler dönüp baktılar. Kadının biri kaşlarını çattı. Sokakta kendi kendine sesli gülünemeyeceğini bilmeyen yoktu ... Duramadı orda. Yürüdü. Eve gitmeyecek. İçindeki 'sinemadan çıkmış kişi'yi öldürdüler. Sağ kalan sıkıntılı, kızgın. Hep ölçülü biçimli mi davranmak gerek? Kim demiş?