Âciz çaresiz ve muhtaç değilsin. Sadece kendine yabancısın. Fırtınalara karşı hiç açmadığın kanatlarının gücünü fark ettiğin zaman başkalarının gölgesinde değil, kendi gökyüzünde tek başına uçaçaksın.
“Geç kaldım, olmuyor, yapamıyorum, yapamam “ gibi düşüncelere kapılıyorsun ya, arılar bile 1 gr bal için çiçeklere ortalama 7000 uçuş yapıyor; söylesene sen neye geç kaldın?
Ama şunu da unutma lütfen; başa gelene sabrettiğin, elde olana şükrettiğin ve sırtını dayayabileceğin inancın olduğu sürece seni hiç kimse, hiçbir şey yıkamaz.
İki ihtimal var : Ya içinde bulunduğun konfor alanında her şeye geç kaldığını düşünerek bu hayattaki evrimini tamamlayacaksın ya da artık bir şeyleri değiştirebilme imkanının farkına varacak, harekete geçecek, mümkün olduğunca yol alacaksın.