Sana gelmemek için bahaneler buluyorum kendime...
Aklın ve kalbim savaşıp duruyorsun sonra...
Kalp: o sana geldi. Sen de gidebilirsin.
Akıl: Ne gelmesi ya? Barış'ın dağına gelmiş adam. Kar görmeye gelmemiş.
Kalp: ne karı ya? Bahane o bahane...
Sana geldim diyecek halin yok ya. Hem adana'da dağ mı yoktu kar görecekse...
Kap ile akıl arasında sıkışık kalan ben bu açıklamaya biraz ikna olur gibi oldum. Ama bilemedim de şimdi... Öle mi ki?
Sonra yine akıl devreye girdi. Baktı kalp kazanacak atladı hemen...
Akıl: Adana uzak. Şimdi kim gitsin o kadar yolu... Hem sanki yolum ama gözlüyor? O gelsin hem ben niye gidiyorum ki?
Ben: Akıl da haklı şimdi...
Derken şey dürttlü.
Bir sen eksiktin
Söyle hadi sen de fikrini...
Şeytan: bana silah Adana arası 2 saat altı üstü. Hadi kalk gidelim...
Ben: Sus Allah'ın cezası Söyleme öyle şeyler...