Benim uçman gerektiğini de biliyordu... Ama bedenine laf anlatamıyordu... Kolay değildi elbet... Hani o öldü dediklerinde çıldırarak o ölmedi yaşıyor zannederek haykırırlar ya... Beden böylesine isyan eder ruha bir müddet... Bu sevginin ve aşkın kaderinde vardır... Akıl uçar gider bir süre... Beden tek başına kalır alışkanlıklarıyla...
"Hayat sadece gündüzden ibaret değil. Gecesi de olacak elbet. Ama ne olursa olsun senin elini bırakmayacağım." diyecek kadar sevdalı türküler ve bir o kadar da vefalılar bulmalı birbirlerini...