Hayatın çiçekleri hep hayali. Kaç tane soluk gidiyor da arkasında hiçbir iz bırakmıyor - pek azı meyve veriyor - ve meyveleri nadiren olgunlaşıyor. Yine de yeterince çiçek var!
İnsanoğlu böyle geçicidir. Kendi varlığına en çok inandığı, sevdiklerinin anılarında ve kalplerinde derin izler bıraktığını sandığı yerlerde bile, hızla silinip giderler.