Betül
@mutlukalem
Çok güzel hislerle başladım kitaba. O kadar güzel bir dili vardı ki bir masalın içinde gibi hissettim kendimi. Trajik bir son beklemiyordum. Çoğu okuyucu şaşırmıştır karşılaştığı sona. Üzdün bizi güzel çocuk!
Kendisine bir dünya kurmuş bir çocuk düşünün. Yolu üzerindeki kayalarla bile bir bağ kurmuş,hepsine isimler koymuş, büyük bir sevinçle aldığı sırt çantası sırdaşı olmuş. Bulutları oyuncak edinmiş kendine. Tabiat'a bu güzel çocuk vasıtasıyla ne güzel de baktık değil mi ? :)
Annesi babası tarafından terk edilmiş, dedesiyle yaşayan 7 yaşındaki çocuğun ve iyi niyetli dedesinin öyküsü. O saf çocuk masumiyeti bu kadar sahici nasıl anlatilabilirdi bilmiyorum. Aytmatov bu konuda çok başarılı. Hayal dünyası ne güzeldir. Orada yapamayacağımız şey yoktur. Roman boyunca çocuğun hayalinde geliştirdikleri, sorunlara bulduğu çözümleri okuduk, hislerini hissettik. Ah be çocuk seni sarıp sarmalayasım var. Kötülerle hayal dünyanda bile olsa çok güzel savaştın. Senin bunu isteyen yüreğin yeter bize.
Yaşananlar çok acıydı senin icin. En çok güvendiğin deden bile seni hayal kırıklığına ugrattı. Balık olup babana gidecektin. Beyaz Gemi'ye gidecektin. Ama hayallerindeki gibi olmadı. Hoşça kal gönlü güzel çocuk. Senden çok güzel dersler aldık
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dostoyevski'nin başyapıtından hepinize selamlar
Tuğla gibi oluşu biraz göz korkutabilir ama Dostoyevski'nin müthiş analizleri, karakterlerin dilinden yaptığı felsefe, psikolojik çözümlemeleriyle birlikte kitap su gibi akıp gidiyor. Dostoyevski candır. Tekrar tekrar okusam yine bıkmam ️
Adı üzerine Suç ve Ceza. İşlenen bir suç ve suçun sonucunda kişide baş gösteren vicdani, psikolojik buhranlar. Okuyan, okumayan herkes bilir Suç ve Cezanın Raskolnikov'unu. Petersburg'da üniversite öğrencisi. Geçim sıkıntısı çeken bir genç. Bunun sonucunda işlenen bir cinayet. Sizce sadece geçim sıkıntısı mı itti onu bu cinayete? Ya da kendi içinde sürekli çatıştığı ikinci mesele mi sebep ? Yani kahramanlık için, zenginden alıp fakire vermek için, insanlığa hizmet için işlenmiş bir cinayet mi? Kitap boyunca karakterimiz bununla cebelleşip duruyor. İnsanlığa hizmet için gercekleşmişse suç suç olmaktan çıkar mı? Karakterin çelişkilerini size yaşatıyor Dosto. Bu soruları kitap boyunca karakter kendine soruyor, siz yaşıyorsunuz. Beş saniye önce bir suç isledigini kabul ediyor, ardından inatla iyilik için işlenmiş bir cinayet oldugunu, bir suç teşkil etmediğini savunurken buluyosunuz onu. Yatakta geçirdiği hummalarına kadar yatağının yanı başındaki sandalyede eşlik ediyorsunuz Raskolnikov'a. Siz karar verin suç iyilik içinse mübah olur mu ?
