Yazarken akan mürekkebimin sana doğru koştuğunu gördüm
Sanki kelimeler benim elimden değil de, içimdeki bir yerden doğup sana ulaşmak için yol arıyordu.
Bende yazan bu kadar güzelse, yazdırana…
Kalbe bu duyguyu düşürüp kelimeye dönüştürene,
Bir harfi diğerine vesile kılana şükürler ettim
Anladım ki yazmak, yalnızca satır doldurmak değil;
İçte birikenin, vakti gelince kelime olup dışarı taşmasıymış.
Bazen insan yazdığını sanır,
Oysa yazılan, çoktan gönülde yoğrulmuş olanın görünür hâlidir.
Eğer bu kelimeler sana ulaşıyorsa,
Bil ki bu sadece benim kalemimin değil,
Beni yazmaya vesile kılanın,okuman için karşına çıkaranın
kalbimde açtığı yolun bir izidir. A.ka