İnsanı insan yapan şeyler haricinde hiçbir şey insana
ait değildir. Bu tür eylemler insanın ihtiyacı olarak adlandırıla-maz, ne insanın doğasına uygundurlar, ne de onu tamamlarlar.
Dolayısıyla bunlar ne bizim amacımızdırlar, ne de amacımızın hedefi olan iyiye aittirler. Fakat bunlardan herhangi birisi insana uygun olsaydı, onu aşağılamak veya karşı çıkmak uygun olmazdı, kendini bunlardan muaf tutan birisi de hayranlık kazanmazdı; bunlar gerçekten iyi olsaydı, bu iyilikten payına düşenleri kısıtlayan biri iyi olamazdı. Fakat bunlardan kendisini olabildiğince uzaklaştıran, bunlardan ya da bunun gibi şeylerden mahrum edilmeye katlanan kişi çok daha iyi biri olur.