Sancım var…
Bir yanı kadınların kadim döngüsünden doğan, bedenin hatırlattığı bir sancı;
diğer yanı ise asıl olan, idrakin derinliklerinden yükselen bir sancı
Bedene ait olan acının bir vakti, bir sonu vardır;
zamanla diner, yerini sükûnete bırakır.
Ama idrak sancısı öyle değildir…
O, ancak zihinle iş birliği yapabildiğinde hafifler;
anlamayı reddeden bir zihinle ise büyür, derinleşir ve kendini yeniden doğurur.
Çünkü bazı sancılar geçmek için değil,
insanı dönüştürmek için vardır. A.ka