Ömrüm benim,
Bir kış masalında kalma.
Uçurumlarla, ölümlerle sınanan,
Uykularda karabasan,
Kavgada badem gibi çırpılan.
Biliyorum...
Suyun aynası sudur.
Biliyorum,
Saçı hiç okşanmamış çocuğum,
İncindikçe aksak mısralar çırpan,
Sabahları patiska gibi yırtılan.
Günlerde ne gölge, ne güneş;
Anlımda bir dudak izi,
Masallardan devşirilmiş.
Bir varmış, bir yokmuş,
Sanki hiç yaşanmamış
Gibi dolaşan.
Muzaffer DAL