Tecelli etti artık anladım: Sensin bütün dünyâ..
Bu senlikte fakat ey yar-ı ga’ib,
ben neyim âyâ?
( Ama ey görünmeyen Sevgili, bu “senlik”içinde ben neyim acaba?
Yüzünden perde-i temkini artık kaldırıp attın:
Ne mahiyet, nasıl fıtrattasın , dünyaya anlattın.
(Artık utanma perdesini tamamen kaldırdın:
Nasıl bir karaktere sahip olduğunu dünyaya gösterdin. )