Eda
@mvgl
“ Ne içindeyim zamanın /
Ne de büsbütün dışında “
Hayat, hastalıklı bir insanın yorgun gözlerini yakan güçlü bir ışık gibiydi.
“Korkarım uyanık tüccar oldum ben , aşkını ince ölçülere vurup tartıyor ve ne menem bir şey olduğunu anlamaya çalışıyorum.”
Dünyanın güçlülere ait olmasında şaşacak bir şey yoktu . Köleler, kendi köleliklerine saplantıyla bağlıydı.
Burada duramazsın. Devam etmek zorundasın. Biliyorsun ki sonuna kadar gitmek zorundasın.
“Yazmak istedin , yazmaya da çalıştın ama yazacak hiçbir şeyin yoktu. İçinde ne var senin ? Bazı çocukça kavramlar, birkaç az pişmiş duygu, çokça sindirilmemiş güzellik , koskoca ve kapkara bir cehalet , aşkla yanan bir yürek ve aşkın kadar büyük , cehaletin kadar nafile bir tutku. Yazmak istedin !