Eda
@mvgl
“ Ne içindeyim zamanın /
Ne de büsbütün dışında “
Artık sıradanlığın ve hayal kırıklığının , kaderi olduğunu düşünmeye başlamıştı .
Reklam
Orada birlikte ama sessizce otururduk. Konuşmamak bizi rahatsız etmezdi.
Gitgide büyüyen umutsuzluğu , taşıyamayacağı kadar ağır bir yük gibiydi.
Bir toprak parçasının etrafını çitle çevirip “Bu , bana aittir! diyebilen !”, buna inanabilecek saf insanlar bulabilen ilk insan , uygar toplumun gerçek kurucusu oldu .
“Bu sahtekara kulak vermekten sakınınız! Meyvelerin herkese ait olduğunu , toprağın ise kimsenin olmadığını unutursanız , mahvolursunuz! “diye haykıracak olan kişi , insan türünü nice suçlardan , nice savaşlardan , nice cinayetlerden , nice yoksulluklardan, ve nice korkunç olaylardan esirgemiş olurdu .
Aşkın olmadığı yerde , güzellik neye yarar ?
Reklam