FRP tadında yazılmış; bol kan, savaş, ölüm ve geyik muhabbeti içeren karanlık fantazi kitabımızı bitirmiş bulunmaktayım.
Birbirinden oldukça farklı ana karakterlerin uyumu muazzam seviyelerde olmuş. Her bölümün bir "Boss"u yani ana düşmanı, ve o ana düşmanı yenmede başrol oynayan bir "MVP" yani en değerli oyuncumuz var. Bir bölümde toplu mezarlardan çıkan ölüler yardımımıza koşarken başka bir sayfa kurta dönüşen karakterimiz dost düşman ayır etmeden ortalığı parçalıyor. Ölüm çeşitliliği oldukça fazla.
Bazı karakterleri bir tık daha beğendim. Ölümsüz Jakop, Brandon Sanderson evreninden Elantris yerlisi tadında olmuş. Ölemiyor lakin acılar ve sızılar her adımında onunla birlikte. Baron Rikard klasik eski kafa vampir karakteri. Aristokrat, alaycı ve büyüleyici. Baptiste üzerine bambaşka kitapların yazılabileceği çok özel bir karakter olmuş. Her işten anlayan, her yerde dostlar ve düşmanlar bırakan, zeki olduğu kadar çekici.
Ve Baltazar... Necromancer karakterleri her daim seven biri olarak olaya her dahil oluşunda büyük keyif aldım. Özellikle Baptiste ile diyalogları ve kendisini bağlayan büyüyü bozmaya çalışırken ki çabası okur olarak sizi fark etmeden kitaba çok daha fazla bağlıyor.
Yazarın altıncı kitabını okuyan bir okur olarak Joe Abercrombie özlemine şifa mahiyetinde bir kitap olmuş.
Okuduğunuz için teşekkürler.
“Sonuçta vampirler kalplerini korumanın ne kadar önemli olduğunu herkesten daha iyi biliyorlardı. Ve aşk, anla, her türlü kazıktan daha keskindir."
Ölümcül davalar, cinayetler ve acımasız vampirlerle dolu, biraz kuru şakalar -ben güldüm ehe- içeren, düşman olmaya zorlanan insanlar arasında yavaş yavaş ilerleyen daha karanlık bir macera arıyorsanız bu kitabı şiddetle tavsiye ederim. Müttefikler ve çok iyi gelişmiş ve katmanlı karakterlerle kitap benim için kesinlikle tüm zamanların favorileri arasına girdi.
“Onlardan daha güçlü olamazdım bu yüzden daha kesin olmam gerekiyordu. Hatalar için zaman yok.” -Oraya
Bu kitap, Vampir Kral Victor'un evlatlık insan kızı olan Oraya'nın, onu öldürmek için tasarlanmış yırtıcı hayvanlarla dolu bir dünyada hayatta kalmaya çalışmasını konu alıyor. Tanrıça Nyaxia'nın gerçekleştireceği bir dileğini kazanmak ve kaderini değiştirmek için Açlık Oyunları tarzında bir turnuvaya katılır. Turnuvada hayatta kalabilmek için rakip klandan bir vampir olan Rhain ile takım kurmak zorundadır ve gerçekler, etrafındaki dünyaya bakışını ve sadakatini değiştirmeye başlar.
Vincent ona sadece kendini savunmayı ve her türlü tehdidi ortadan kaldırmayı öğretmekle kalmadı; asla güvenmemesini, asla pes etmemesini ve her zaman kalbini korumasın öğretti. Yazarın Oraya'nın travmasını ve yetiştirilme tarzını ele alma konusundaki kararlılığını ve bunun Oraya’nın söylediği ve yaptığı şeyleri etkilemesini takdir ettim çünkü çoğu yazar bunu yapmıyor. Oraya kendi sarayında bile sürekli olarak yırtıcı hayvanlar tarafından kuşatılmış bir avdır, taa ki artık av olmayana kadar.
“İkimizi de boyunduruk altına alan dünyaları parçalayacağız ve küllerimizden yeni bir şeyi yeniden inşa edeceğiz. Ve bunu yapmak için senden başka yanımda olmasını tercih edebileceğim kimse yok.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
5/5 Stars (%87/100)
Now we're talking! I was waiting for a volume like this. This one was much better compared to the previous ones. It made me emotional but I was also super hyped all the time. Of course, the MVP of this volume is Shion, our blind Sensei. The scenes including him and Nurugai were amazing. I'm also loving the character development of the others like Aza Chobei and even the Dragon dude. The ending has a nice twist and I'm really excited about what happens next. Hopefully, it will continue at this pace.
Büyük bir heyecanla başlayan ve Shohoku için büyük zorluklarla devam eden Shoyo maçı sonunda bitti. Her anlamda çok özel bir maçtı. Shohoku ilk defa ulusal seviyede bir takımla baş etmek zorunda kaldı. Bunlarla beraber takımın tüm oyuncuları büyük bir baskı altında sürdürdü bütün maçı. Bu da şüphesiz gelişimleri için çok büyük bir sınavdı. Ciltteki en güzel detaylardan biri Mitsui’nin sonunda MVP ünvanlı bir oyuncu olduğunu yeniden göstermesi oldu. Yaşadığı onca sıkıntıdan sonra şüphesiz Shoyo maçı onun yeniden doğuşu gibi oldu. Mitsui gibi Hanamichi de Shoyo karşısında beklenenin çok üstünde oynadı. Ayrıca biricik tensaimiz de bu maçta resmi maçlardaki ilk sayısını attı. Shoyo maçı ile beraber Shohoku’nun başlangıçtan bu yana epey yol kat ettiğini ve olgunlaştığını gördük. Şimdi son dörde kalan Shohoku’nun işi hala hiç kolay değil. Sırada kalan dörtlü içinde ilk ikiye kalıp ulusal turnuvaya katılmak var. Ama burada Shohoku’yu şampiyon Kainan ve güçlü Ryonan bekliyor. İşleri hiç kolay olmayacak.
Bambaşka Bir Yaşam Hikayesi
Kitabı bu platformda ilk okuyan, ilk alıntılayan, ilk inceleyen olmanın mutluluğu içerisindeyim...
Derrick Rose, adamım!
Bu adamı bir başka seviyorum. Karakter olarak kendime çok benzettiğim, bakınca kendimi gördüğüm nadir oyunculardan birisi Derrick Rose. Bana öyle hitap etti ki kitap, çok büyük çoğunluğunda sanki kendimi, kendi düşüncelerimi, kendi zihnimi gördüm. Ahh, çok teşekkürler Rose... İçe dönük, sessiz, çok hareketli olmayan; ancak içinde bambaşka bir cevher barındıran biri. O sessiz ve dışa dönük olmayan yapısının altında süper bir yetenek yatıyor gerçekten. Kitabını görünce ne kadar sevindim anlatamam size... Konuşmaktan çok ispatlamayı seven biri O...
1.91 boya (benimle aynı boy) sahip olup da nefes kesici patlayıcı kuvveti ile Derrick Rose başka bir zevk veriyordu maçlarda. Öyle kuvvetli ve öyle enfes bir sıçrama yeteneğine sahip ki, hayran bırakıyordu kendine. Bu tarz bir yırtıcı, patlayıcı kuvvete, bir de Russell Westbrook sahip ama Derrick Rose cidden bir başka izlettirirdi. Phoenix Suns ile oynadıkları maçta, Goran Dragic' in üstünden yaptığı o amansız, acımasız (beni yerimden zıplatan) smacını unutmam mümkün değil mesela. Nefes kesiciydi!
2012 de yaşadığı ön çapraz bağ sakatlığı ise kariyerinde epey sarsıntılara yol açtı... Cidden bir LeBron, Kobe, Kevin Durant ayarında devam edip, rakiplerinin korkulu rüyası olabilir, zor anlar yaşatmaya senelerce devam edebilirdi D- Rose; elbette şu lanet ön çapraz bağ sakatlığını geçirmemiş olsaydı... Bayağı üzülmüştüm. Geleceği çok parlak, ışıl ışıl olabilirdi. Basketbol, özellikle de böylesine ileri düzey basketbol oynuyorsanız ne yazık ki bu sakatlıkları yaşama ihtimali de o kadar yüksek oluyor. Kimisini kariyerinin hemen başında yakalıyor, kimisini de (Kobe Bryant) gibi kariyerinin sonlarına doğru
Lakapları Answer (cevap)Bubbachuck. Şan şöhret paranın bozmadığı nadir insanlardan. Çocukluğumda “nba” kısaltmasını öğrenmeme sebep olan kişi. Kariyerine 4 NBA sayı krallığı – 1 sezon MVP (2001)-11 Allstar – 2 Allstar mvp – 3 top çalma krallığı sığdırmış bir süperyıldız.
Az sayıdaki idollerimden onun hayranı olmamı sağlayan basketbol tarzı saha içindeki ve saha dışındaki davranışları , özgür olabilmeyi eğlenmeyi bilmesi diğer insanların ne dediğiyle ilgilenmemesi . Hisleriyle yaşayan bir insan olması.Dövmelerinin her birinin derin anlamlar taşıyor olması.
İçinden kendinize çok iyi dersler çıkarabileceğiniz özgüveninize katkısı olabilecek harika bir otobiyografi kitabı.
Bazı kısımları sıkıcı olsa da keyifle okudum.. Hayal kırıklığı yaşayacağınız konu kariyerinin bir kısmının var oluşu (2002-2003) kariyerinin tamamıyla ilgili bir kitap daha olsa okumaya değer.
Kitabın içeriğinde ALLEN IVERSON ‘IN yoksullukla geçen çocukluğundan NBA süper yıldızlığına uzanan hayat yolculuğu ,kariyeri boyunca yıldızları uyuşmayacak koçu Larry Brown ile bazen medya bazen yüz yüze atışmalarına şahit olacağız. Kariyerindeki önemli maçlardan bölümler Kobe Brynt ,Michael Jordan , Magic Johnson ve daha bir çok özel isimden röportajlarla süslenmiş belgesel tadında bir kitap Amerikan halkının ırkçılık konusundaki ön yargılarının örneklerine burada da rastlıyoruz.
Basketbola ve Nba’ a ilgisi olanların okumasını tavsiye edebileceğim bir otobiyografi.
