》 İlk haftalarda Ebû Tâlib'de bir endişe baş gösteriyor. " Yeğenim fakir bir insandı. Hatice'nin yanında çalışırdı. Hatice'yse zengin ve soylu biri... Tacire bir hanım. Acaba malının ve zenginliğinin verdiği güvenle yeğenime karşı bir baskı oluşturur mu? diye düşünüyor.
Amca bu ızdırapla yanındaki hizmetlisi Neb'a'yı o eve gönderiyor. " Git bak bakalım, nasıl bir hâlleri var?" diyor. Neb'a gidiyor, sonrasında dönüp Ebû Tâlib'e şahit olduklarını anlatıyor:
" Vallahi ben böyle bir hane görmedim. Hatice zengin bir hanım olmasına ve evde hizmetliler bulunmasına rağmen, kapı çalındığında kapıyı açan Hatice oluyor. Muhammed bir şey istesin, hemen Hatice kalkıyor ve istediği şeyi getiriyor. Bir şey konuşulacağı zaman en güzel ihtiram cümlelerini söylüyor. Tabii Muhammed de ona en güzeliyle karşılık veriyor. Ben böyle bir saadet görmedim. Mekke'de bunun gibi bir yuva yok. Vallahi Hatice Muhammed'e, Muhammed de Hatice'ye karşı böyle..." diyerek şahit olduklarını hayranlıkla anlatıyor.