Nerde o umursamaz, zeki gotik kız??
Bu kitaptan beklentim fazlaydı. Teal ve Ronan diğer kitaplarda ilgi çekicilerdi. Özellikle Teal'in ayrı bir havası vardı. Ama bu kitapta o hava yerle bir oldu resmen. Ne yazik ki umduğumu bulamadım
Teal kendi içinde bile tutarsızlıklara sahipti. Hani o umursamaz, zeki gotik kız havası. "Yok ben duyguları anlayamam, güzellik nedir ki?" ve benzeri birçok şeyi kendi hakkında anlatıyor. Ama iki sayfa sonra süt dökmüş kediye dönüyor. Böyle bir karakter iyi bir derinliğe sahip olabilirdi, bu potansiyele sahipti, özellikle ilk sayfalardaki monologlarıyla bunun sinyalini veriyordu ama olmadı. **Düz bir karakter.
**
Konusu
Birbirlerinden haz etmeyen Ronan ve Teal arasındaki anlaşmalı evlilik, buna sebep olan sırlar üzerine yoğunlaşıyor.
Ronan, aristokrat bir ailenin tek oğlu olarak görücü usulü anlaşmalı evliliği olacağını bilir ve bunu mümkün olduğunca engellemeye çalışır. Teal'e kadar bütün kızları anlaşmadan döndürebilse de Teal'i vazgeçiremez. Ronan onu vazgeçirmek için Teal'in sırlarını açığa çıkarmak isterken, Teal ise intikam için çabalar.
Teal
Gotik, garip kızımız. Bahsettiğim gibi kendisi asosyal, umursamaz, zeki, sert bir karakter olarak gösterildi seri boyunca. Ama onun da klasik Rina'nın kadın karakterleri gibi olduğunu
Ayrıca Teal aralarında en zeki gibi gözükürken en aptalı olabilir; saçma sapan planlar(planı o kadar mantıksizdi ki...), kitap ilerledikçe kötüleşen iç monologlar vb.
Hakkını yemeyelim, bazı repliklerinde içimden "Harikasın kızım, helal be!" dediğim oldu.
Hatta kulüp olayını gerçekten sevdim. Ronan'ın aslında Teal'in TİPİ OLMAMASİ da çoook güzel bir detaydı(Bunlara benzer hoşuma giden detaylar da vardı).Buralardan o kadar güzel ilerleyebilir di ki. Karakterin aurasını ve değişimini görürdük. Ne yazık ki olmadı yine erkeği karşısında
Klasik...1000Kitap
Uzunn bir aradan sonra okulum beni biraz rahat bırakır bırakmaz kitap okuyup 1kya yorum yazayım dedim.
Aslında Rina Kent okuma isteğim son olaylardan sonra yerlerdeydi. Hala kızgınım ve eskisi gibi isteğim yok. Ama yazarın ve okuyucuların paylaştığı fotolar çok güzeldi. Kitap çıkar çıkmaz okudum.
Karakterlerin arasındaki ilişkiler gibi yazarın kitaplarıyla da toksik bir ilişkim var galiba.
Kitabın karakterleri ve konusu klasik. Jude annesi vahşiçe bıçaklanırken etrafta onu izleyip müdahale etmeyen insanları liste haline getirip öldürmeyi amaçlıyor. Ama sıra Violet'a gelince işler karışıyor. Violet'ı öldürmeyi amaçlarken bir anda kendini ona zarar vermeye çalışan herkesi öldürmek isterken buluyor.
Jude
klasik bir Rina Kent erkek karakteri. Aşırı derecede siddete meyilli, kız karaktere deli olan, takıntılı ve onun peşini bırakmayan tarzda yani. Rina Kent'in erkek karakterlerini genel olarak sevdigim icin jude'u doğal olarak sevdimm.
Violet
Annesi ve yaşadıkları yüzünden özgüvensiz, dikkat çekmemeye çalışan, intih*rı arzulayan biri. Jude'un onu ölümle tehdit etmesi onu korkutmuyor ona arzuladığını veriyor yani. Ayrıyeten cok yardımsever bir insan, kendisi zor durumda olmasına rağmen başkalarına yardım etmek icin kendinden bir şeyler veriyor. E böyle olunca Jude ona çekiliyor.
İlişkileri güzeldi, beraber geliştiler, iyileştiler. Tanışma sahneleri şemsiye olayı hoşuma gitti. Zaten beni kitaba başlatan yazarın yayınladığı bu sahneydi.
Tam bir dark hokey romance. İlk başlarda aşırı keyif aldım. Violet'in ölüme olan arzusu, Jude'un kıza olan merakı ve isteği vs... Akıp gitti. Sonra bir zaman atlaması olayı oldu. Okuyanlar anlar o saçmaydı. Ondan sonra gelişen olaylarda birbirine bağlanan sırf biraz olaylar olsunda kitap boş kalmasın diye koyulmuş gibi hissettirdi.