"Romantizm denilen şey tekrarla pekişir, tekrar da romantizme duyulan iştahı sanata dönüştürür. İnsanın her aşkı ilk ve tek aşkıdır. Arzu nesnesinin değişmesi, arzunun biricikliğini değiştirmez. Yalnızca yoğunluğu arttırır. Ömrümüzde en iyi ihtimalle tek bir muhteşem deneyimimiz olur; yaşamın sırrı da bu deneyimi olabildiğince çok tekrar etmektir."
"Halkımız gelişme gösterdi."
"Çürüme ve yozlaşma beni daha çok etkiliyor."
"Peki ya sanat?"
"Sanat bir illettir."
"Aşk?"
"Bir yanılsama."
"Din?"
"İnancın yerine geçen moda akımı."
"Sen bir septiksin."
"Asla! Septisizm inancın başlangıcıdır."
"Nesin peki?"
"Tanımlamak sınırlamaktır."
"Bana bir ipucu ver."
"İp dediğin kopar; labirentte kayboluverirsin."
"O resimde kötüye dair, utanılması gereken hiçbir şey yoktu. Sen benim gözümde bir daha asla rastlayamayacağım türden bir idealdin. Şu karşımdakiyse şehvet düşkünü bir iblisin yüzü."
"Benim ruhum böyle bir yüze sahip işte."
"Aman Tanrım! Nasıl bir şeye tapmışım ben meğer. Şu şeytani gözlere bak."
"Cennet de cehennem de içimizde Basil," dedi Dorian ellerini çaresizce açarak.
"Bana resmi yok ettiğini söylemiştin."
"Yalan söyledim. Resim beni yok etti."
"Demek insanın ruhunu yalnızca Tanrı görebilir öyle mi? Şu perdeyi çekersen, benim ruhumu göreceksin."