Bu öfke onun kalkanıydı. Ne yaptığını hatırlamasını engelliyordu. Çünkü kızgın olduğu sürece her şey yolundaydı - yaptığı her şey doğruydu. Kızgınlığı geçerse dağılacağından korkuyordu.
"İyi görünmüyorsun," dedim.
"Şu anda seni pataklamamak için kendimle savaşıyorum."
"Neden bu kadar sinirlendiğini anlayamıyorum. Söylesene Riden... odan dağıldığında kaşınmaya başlıyor musun?"
Hayatında hiçbir şeyden tatmin olmadığını hayal et Bayan Alosa. Bütün dünyayı dolaşıp mutluluğu aradığını, zaman geçirmek için heyecan aradığını düşün. Görülebilecek her şeyi gördüğün halde mutluluğu bir türlü bulamadığını gözünde canlandır. Eh, o zaman dünyayı boş vermez miydin?