..ve sen başlarda ürkmüş olsan da, bunu şimdi doğru buluyorsun. Bu alışmak değil, söz konusu sıradan bir yargı olduğunda insan alışkanlıkla böylesine körelemez; bu, yanılgıları yadsımaktır yalnızca.
Gözleri bağlı birini bezin arasından bakması için istediğin kadar yüreklendir, hiçbir şey göremeyecektir. Ne zaman bağı alırsın, görmeye başlayacaktır.
İnsanların üstünüze aşırı düşmesinde hafiften hakaretamiz bir şey yok muydu - insanın zaaflarının öne çıkarılması ya da daha kötüsü cepte sayılması gibi? Duygularımız ne kadar kaotik, kalbimizin durumu ne kadar üzücü olursa olsun, herkesin öncelikle kendi hayatını kurtarma derdinde olduğunu bilmiyor muyuz?
Bir şekilde öldüremeden nefret etmek büyük eziyetti. Deli gibi arzulayıp elde edememekten daha kötü. Bir yastan bin kat daha kötü. Dünyada sahip olduğun en değerli şeyi kaybetmek bu eziyetin yanında solda sıfırdı.