Acı acı güldüğümü hissettim. İnsanlara olduklarından başka gözlerle bakmakta ısrar edişimi içerliyordum. Yirmi dört yaşına geldiğim hâlde hala çocukluğumun saflığından kurtulamamıştım..
Kimsenin konuşmadığı, bir dil gibiyim…
Yazarının bile, okumadığı bir kitap…
Hiç çalmayan, bir şarkı…
Hiç sorulmayan, bir soru gibiyim…
Kalabalıklar içinde, varım ama, yok gibiyim…
Murathan Mungan