Bir insan günde otuz beş bin karar verir.
Otuz beş binde bir…. Ufacık bir detay gibi duruyor fakat geriye kalan otuz dört bin dokuz yüz doksan dokuz kararın her birini etkiliyor.
𝐃𝐨𝐬𝐭𝐨𝐲𝐞𝐯𝐬𝐤𝐢 bir delinin ruh halini anlattığı kitabında delinin şu sözleriyle bitiriyor:
Ben senin o söylemek isteyip de söyleyemediğin sözleri söyledim. Yapmak isteyip de kendini tuttuğun şeyleri yaptım. Sen akıllı olduğun için yavaş yavaş kendini öldürürken ben o hayatı dolu dolu yaşadım. Sence ben deliyim. Ama bence de sen ölüsün.