“Zaman affedilmez sanılan şeyleri affettirebilir, anlaşılmaz olanı anlaşılır kılabilir ve neyin daha önemli olduğunu fark ettirebilir.”
Zaman... Hem düşman hem de derman...
“Zaman, kaybettiğini sana geri getirirse o hep senindir.”
“ Fazla güven kibri, kibir küçümsemeyi, kü-
çümsemeler de savunma açığını getirir. Korku bizi hayatta tutan hayati
bir duygu, korkmaktan korkma. Korku duymak hayatta tutar bizi ama
korkaklık zihnini kilitler insanın.”
“Insan doğmak değil ama kalabilmek büyük bir meziyet esasen. Insan
gibi yetişmek ve kalabilmek o çizgide...Kendi özgürlüğünün sınırlarını değdirmemek kimseye... Özgürlük dediğin kısıtlamadan başkasını, uçabilmek
doludizgin göklerde. Yaşamak ve alçalmak yalnızca kendinle... Özgür bırakmak herkesi, kendin olmak istediğin kadar ve yetse bile gücün ezme arzusu
gütmemek içinde...Hepsi bir meziyet. Damarlarımızda gezinen kibir, bize
kalan miras atalarımızdan. İnsan seçer yolunu ama şeytandır zalim olan.
Bir gülümseme kimine hayat verir kimininse gücüne gider. Hayat yüzünü
dönmedi diye ona, tüm gülümseyişlere düşman kesilir.Bir insanı öldüren silahlar değil, o silahı tutan eldir. O eli tutan bir bakış açısı, onu ölçeklendiren
duygular ve davranışa yansıyışları... Baksa benimle aynt pencereden, görse
onun gözlerini, cennet kalbine yerleşir. Bazı insanlar böyle yaşar, diye ömür
idame mi edilir? Edilir. Senin için... Her şey sana dair…”